Cailleach an Airgid

Dá bhfeicfeá an steam ag dul siar Tóin Uí Fhloinn,
Is na rothaí ag dul timpeall siar ó na ceathrúna;
Chaithfeadh sí an stiúir naoi n-uaire ar a cúl,
Is ní choinneodh sí siúl le cailleach an airgid.

Curfá
’Sí do mhamó í, ’sí do mhamó í,
’Sí do mhamó í, ’sí cailleach an airgid;
’Sí do mhamó í ó Bhaile Iorrais Mhóir í, 
 Is chuirfeadh sí cóistí ar bhóithre Chois Fharraige.

Meas tú an bpósfaidh, meas tú an bpósfaidh,
Meas tú an bpósfaidh cailleach an airgid?
Tá a fhios agamsa nach bpósfaidh, tá sé ró-óg di,
Tá sé ina réice is d’ólfadh sé an t-airgead!

Curfá 

Is gairid go bpósfaidh, is gairid go bpósfaidh,
Is gairid go bpósfaidh beirt ar an mbaile seo;
Is gairid go bpósfaidh, is gairid go bpósfaidh
Seán Shéamais Mhóir is Máire Ní Chathasaigh

Curfá 

Bhí mise aréir i mBealach an Chinn,
Is mo chuid eangacha sínte agam siar leis an bhfarraige;
Céad faraor géar dearnadh orm sléacht,
Tháinig na fíogaigh is rinneadar slad orm.

Curfá

Éirigh suas a Sheáin is beir ar do bhiorán,
Féach a ndeiseofá píosa den eangach seo;
Mar bhí sé i do dhream is nach bhfuil sé i do láimh,
Is nach maith an fear báid tú ar thalamh is ar fharraige.

Curfá

Nuair a bhí mo dheaideo ina leaidín beag óg,
Cheannaigh sé an eangach seo thoir i gCois Fharraige;
B’fhearr liomsa go mór mo dhá láimh a dhó,
Ná eangach Dheaideo a bheith caite cois balla agam.

Curfá

’Sí do mhamó í, ó gairm go deo í,
’Sí do mhamó í, ’sí cailleach an airgid;
’Sí do mhamó í ó Bhaile Iorrais Mhóir í,
Is d’íosfadh sí feoil Dé hAoine is Dé Sathairn